ساغر

10 نكته ي نغز از شيخ بزرگوار شيراز با ترجمه ي كردي و رسم الخط  آن زبان براي استفاده ي علاقه مندان به « زبان و ادب كردي»

 1.  آنكه را سخاوت است ، به شجاعت حاجت نيست .

(ئه‌و که‌سه‌ی وا به‌خشێنه‌ره‌، پێداویستی به‌ ئازایی نیه‌ )

 2. احمق را ستايش خوش آيد ؛ چون لاشه كه در كعبش دمي ، فربه نمايد

(نه‌فام پیاهه‌ڵخوێندنی پێ خوشه‌ ؛ وه‌کوو که‌لاک فوو له‌ ‌قولاپه‌ی کرابێ و قه‌ڵه‌و بنوێنێ )

 3. اي مردان بكوشيد يا جامه ي زنان بپوشيد.

(ئه‌ی پیاوان تێکۆشن یا جلووبه‌رگی ژنان بپۆشن )

 4.  بپرس هر چه نداني كه ذلّ پرسيدن                 دليل راه تو باشد ، به عزّ دانايي

(پرسیار بکه‌ ئه‌وه‌ی نازانی که‌ کوڵۆڵی پرسیارکردن ، رێ نیشانده‌ری تۆیه‌ بۆ سه‌ربه‌رزی زانین)

 5.  بسا نام نيكوي پنجاه سال        كه يك نام زشتش كند پايمال

(چ زۆره‌ نێوی چاکه‌ی په‌نجاساڵه‌ که‌ کرده‌وه‌یه‌کی نا‌‌حه‌ز بیفه‌وتێنێ)

 6.  تا نداني كه سخن عين صواب است مگوي        وآنچه داني كه نه نيكوش جواب است مگوي

(‌ تا تێنه‌گه‌یشتی که‌ وته‌ دروست و چاکه‌ ، باسی مه‌که‌ ؛ ئه‌گه‌ر ده‌یشزانی وڵامێکی باشی نیه‌ باسی مه‌که‌)

 7.  چون درآيد به از تويي به سخن              گرچه نيك داني اعتراض مكن

(گه‌رکه‌سێ باشتر له‌تۆ هاته‌ وته‌ ، ئه‌گه‌رچی باشترت زانی لی مه‌گره‌ ره‌خنه‌)

 8. ترا خواهند پرسيد ، كه عملت چيست . نگويند پدرت كيست ؟

(لێت پرسیار ده‌که‌ن ، کرده‌وه‌ت چیه‌؛ پرسیارت ناکه‌ن بابی تۆ کێیه‌؟)

 9. تو نيز اگر بخفتي ، به از آنكه در پوستين خلق افتي .

(تۆیش ئه‌گه‌ر بنووی ، چاکتره‌ له‌وه‌ی له‌ که‌وڵی خه‌ڵکی بکه‌ویت)

 10. جور استاد به ز مهر پدر .

(چه‌رمه‌سه‌رێی مامۆستا له‌ خۆشه‌ویستی باب چاکتره‌)