رمز نوروز
نوروز بار دیگر از راه رسید و کوله بار پر از سبزه و طراوت خویش را بر دوش دارد و می خواهد آن را بر جهان خاکی بگذارد و راه نو شدن را به انسان ها بیاموزد و بگوید : بهار فصلی تکراری است ، آن چه باید از آن گرفت رمز نوشدن است ؛ نوشدن در روح و صفای درون ؛ نوشدن در زیستن ؛ نوشدن در اندیشه و تفکر و ... هرگاه لب به سخن می گشاییم و می خواهیم از هر چه بگوییم، باز به زندگی و اندوه و غم های فراوان و شادی اندک آن می رسیم ؛ باز به بربستن رخت تدریجی صفا و صداقت و جایگزینی نفرت و دروغ می رسیم .باز به جایی می رسیم که می بینیم چه بسیار کسانی که برای رسیدن به آمالشان(؟) از پل ساخته از ویرانه های دیگران عبور می کنند و هر جایی را به محلی برای تسویه حساب شخصی و نمودن حقد و کینه ی خود تبدیل می کنند . راستی باید پرسید : چرا؟
در این باره بسیار اندیشیده ام و تنها چیزی که به آن رسیده ام ، این است که اینان هدف از زندگی و زیستن را با وجودی که در دنیای فناوری و اطلاعات و ... می زیند به اشتباه گرفته اند و چیزی از عشق و انسانیت را با خود برنداشته اند و این گونه است که اگر ستوران هم لگدهای لبریز از پستی خویش را بر سر بزرگان اندیشه و معرفت بکوبند و در پی تخریب آنان هم برآیند ، دیگر جایی برای گله و شکوه نمی ماند .
«زندگی را از نخست برای من بد ترجمه کرده اند :
زندگی را، یکی مرگ تدریجی نام نهاد
یکی بدبختی مطلق معنی کرد
یکی درد درمان ناپذیرش خواند
و سرانجام یکی رسید و گفت :
زندگی به تنهایی ناقص است !
... تا عشق نباشد ، زندگی تفسیر نمی شود » (شاملو )
شاید بسیاری بر من خرده گیرند که چنین نیست و بدبین گشته ای ؛ اما می گویم دوست گرامی من بدبین نیستم ؛ می خواهم دنیایم ، هستی ام و هر آن چه دارم ، لبریز از عشق گردد و آن را با تمام وجود به همه ی آن هایی که دوستشان دارم ، هدیه کنم ، ولی خود دانی که جایی برای دلخوشی نگذاشته ، عشق را به سخره گرفته و آن را نشانی از عجز و سستی دانسته اند .
« مرد بقال از من پرسید
چند من خربزه می خواهی
من از او پرسیدم
دل خوش سیری چند ؟ » سهراب
حال که نوروز باستانی ما از راه رسیده است، بیایید نفرت ها و کینه ها را از سراچه دلمان بیرون بیندازیم و به جایش صفا و صداقت و پاکی و عشق بکاریم و به انتظار معجزه ی حاصل از آن بنشینیم تا ببینیم که چگونه هم چون نوروز، زندگی و شهر و دیارمان را لبریز از شادی و صمیمیت خواهد کرد و طراوت و حرکت را در وجودمان برای گام برداشتن به سوی حق و انسانیت خواهد کاشت و مدینه فاضله را به ارمغان خواهد آورد !
« آه ای زندگی منم که هنوز
با همه ی پوچی از تو لبریزم » فروغ
نوروز بر شما خوبان مبارک ! اسعدی
![](javascript:SuzyPicRemote("http://literature-dept.talif.sch.ir/files/Album/khayyam3.jpg");)
وبلاگ "ويژه" (ادبيات) كاري از «رضـا اسعــدی و محمـد رحیـم پور »، مدرسان دانشگاه و دبیران زبان و ادبیات فارسی مقطع متوسطه و پیش دانشگاهی شهرستان سقز كه فعاليت خود را در سال تحصيلي 88/87 آغاز نموده است . این وبلاگ آمادگي خود را جهت درج مطالب و نظرات همكاران و صاحب نظران اعلام ميكند. همكاران گرامی ميتوانند مطالب خود را به صورت تايپ شده ،در قالب سي دي يا فلاش ارسال نمايند تا با نام آنان در وبلاگ ثبت گردد. اين وبلاگ هيچ گونه مسئوليتي در قبال محتواي مطالب ارائه شده از سوي همكاران ندارد.